Na szczęście nie ma żadnych ograniczeń czy kodeksów, które głosiłyby, że osobom starszym, które przekroczyły już pewien niepisany próg dojrzałości, nie powinno się pozwalać na gry komputerowe. Jeszcze “parę” lat temu ilość wszystkich gier, które znalazły się szczęśliwie na polskim rynku, można było policzyć na palcach jednej ręki. Dzisiaj możliwości jest co niemiara. Bez wątpliwości każdy, kto zechce zaopatrzyć się w jakąś ciekawą grę, będzie mógł znaleźć coś, co na pewno przypadnie mu do gustu. Twórcy gier zwykle starają się, aby były one atrakcyjne zarówno dla tych najmłodszych, jak i ludzi nieco starszych, którzy częstokroć mają nieco większe wymagania i oczekiwania względem nowych gier wchodzących dopiero na rynek. Co więcej, zazwyczaj im się to udaje. Dzisiejsza technologia pozwala im na stworzenie rzeczy, które mogą zafascynować największego sceptyka, a tym bardziej fana tejże wciągającej rozrywki. Jeżeli wobec tego, jeszcze nigdy nie mieliśmy okazji znaleźć się w “Starym Świecie”, to czym prędzej powinniśmy się tam udać i przynajmniej zapoznać się z proponowaną ofertą. Naprawdę warto!

Rozsądek może jednak wykluczyć taką niepożądaną sytuację. Jeżeli kiedykolwiek zechcemy udać się do “Starego Świata” po grę komputerową dla naszej pociechy, to pamiętajmy o tym, że gra wyzbyta wszelkich elementów batalistycznych, bitewnych, takich, w których bezustannie przelewa się krew i to często z “ręki” gracza, bo ratując siebie, musi zabić każdego napotkanego wroga, też może być dla naszego dzieciaka wciągająca i przede wszystkim rozwijająca. Starajmy się kupować takie gry, które będą zawierały jakiekolwiek pozytywne strony okiem rodzica. Głowa kilkuletniego dziecka jest chłonna niczym gąbka. Jako rodzice, powinniśmy o tym fakcie pamiętać i zawsze z tego korzystać. Okazuje się, że pogodzenie przyjemnego z pożytecznym nie jest wyczynem ponad siły człowieka. Starajmy się wobec tego wybierać raczej gry strategiczne, które zmuszą nasze pociechy do rozumnego przechodzenia kolejnych poziomów. Tylko w ten sposób już na początku uda nam się zaszczepić w latorośli szacunek dla wiedzy i uniknąć niebezpiecznego uzależnienia od bezwartościowych gier.

Gry komputerowe z pewnością umożliwiły graczom eksplorowanie tego fantastycznego świata i delektowanie się tym, co on w sobie zawiera. Człowiek, który jest w stanie sterować bohaterem gry jedynie za pomocą kilku klawiszy i zmusić go do każdego czynu, może poczuć się niezwykle usatysfakcjonowany. Takie relaksacyjne chwile przed monitorem komputera, chwile, podczas których tracimy rachubę czasu i za żadne skarby nie potrafimy dobrowolnie oderwać się od gry, mogą jednak być początkiem, tego co powszechnie kryje się pod pojęciem “uzależnienia”. Niestety w przypadku najmłodszych graczy, bardzo często zdarzają się sytuacje, w których granice między światem fantastycznym i rzeczywistym bardzo niebezpiecznie się zacierają. Neurotyczne zachowanie, ale tym samym niemożność zrezygnowania z dalszej gry to objawy, które sugerują, że nasze dziecko znalazło się w samym centrum tych mieszających się światów. Trzeba pamiętać, że małoletni są zdecydowanie o wiele bardziej podatni na fantastyczne historie, co może się dla nich nieciekawie skończyć.